مؤسسه تبیان وابسته به سازمان تبلیغات اسلامی و با حمایت و هماهنگی دفتر امور پژوهشی سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور فاز اول این طرح را در سال ۱۳۸۳ به اجرا در آورد .با توجه به آنکه یکی از اهداف موسسه تبیان تربیت انسانهایی مستقل و متفکر و مجهز به تکنولوژی روز است لذا علاقمند است تا در اجرای این طرح به اهداف زیر نایل شود:

• آموزش دبيران براي اجراي برنامه هاي پروژه محور
• گسترش فرهنگ آموزش فرايند محور در مدارس
• گسترش فرهنگ استفاده از اينترنت
• تربيت انساني مستقل و متفکر
• آموزش مهارتهاي عملي به دانش آموزان براي هماهنگي ذهن و دست

در سال ۱۳۸۳ فاز اول این طرح با ۲۰ پروژه در ۱۰ مدرسه تهران و با مشارکت ۴۰ گروه دانش آموزی اجرا شد حاصل کار این گروه ها در اردیبهشت ماه ۸۵ در نمایشگاهی ارا ئه شد. همچنین فاط 2 آن در 10 استان با حضور 50 مدرسه انتخاب شده و 300 گروه دانش آموزی انجام شد. و نمایشگاه دستاوردهای دانش آموزان در آبان ماه 1386 در آکادمی ملی المپیک واقع در ورزشگاه انقلاب برگزار شد.

• پس از اجرای مراحل اول و دوم این طرح به کلیه داوطلبان در سراسر ایران که متعهد به انجام و به نتیجه رساندن طرح باشند ارائه خدمات خواهد کرد.
• سهم ما از این کار تعریف پروژه ها و ارائه آموزش و مشاوره به معلمان و ارائه پروژه برای دانش آموزان و همچنین ارزیابی نهایی پروژه هاست.
• برای اجرای بهتر پروژه ها بهتر است معلمان با ”یادگیری بر اساس جستجو گری “ آشنا شوند. برای این منظور کلاس اینترنتی ای با نام آموزش پروژه محور ترتیب داده ایم که کلیه معلمان شرکت کننده در طرح در آن عضو هستند.

جستجوگری یعنی درگیر شدن در یک موضوع برای یافتن جواب سوالهایی که در مورد آن موضوع توسط خودمان یا دیگران ایجاد شده است. جستجوگری یعنی پرسیدن سوال برای دست یابی به حقیقت، اطلاعات یا دانش. این خصوصیت از بدو تولد تا هنگام مرگ در انسانها وجود دارد؛بچه ای که هر چیز جالب و تازه ای را به دهان می برد در حال جستجوگری است و متخصصی که در محل کارش با مساله ای کلنجار می رود هم همین کار را می کند. ارتباط بسیار نزدیکی بین شیوه کار یک پژوهش گر حرفه ایی و شیوه آموزش بر مبنای جستجو گری و جود دارد. دانش آموزان در این سبک از آموزش دقیقاً همان کاری را انجام می دهند که یک پژوهش گر علمی انجام می دهد با این تفاوت که مساله ایی که آنها سعی می کنند حل کنند نسبت به مساله ایی که یک پژوهش گر حرفه ایی حل می کند ساده تر است و به دانش ساده تری نیاز دارد. این نکته به این معنی است که باید محیطی فراهم شود که دانش آموزان در آن محیط به یک کار پژوهشی ساده بپردازند که در آن نقش معلم ،نقش یک استاد راهنما باشد که به موقع و در صورت لزوم به دانش آموزان مشاوره می دهد و آنها را راهنمایی می کند.

انتظار می رود که دانش آموزان بعد از طی یک دوره چند ماهه و انجام فعالیتهای کوچک پژوهشی و در گیر شدن در یک پروژه بلند مدت دانش آموزی حداقل توانایی های لازم برای انجام یک جستجو گری علمی را فرا بگیرند؛ و همچنین بتوانند کار خود را تحلیل کنند و توضیح دهند. منظور از این توضیح دادن آن است که بچه ها بتوانند بگویند که در هر مرحله از کار آنها چه اتفاقی افتاده است و چگونه می توان پروژه بعدی را با کیفیت بهتر و در زمان کمتری به نتیجه مطلوب رساند. بنابراین دو هدف عمده از چنین آموزشی دنبال می شود:

• کسب توانایی های لازم برای انجام جستجوگری علمی.
• درک بخش های اصلی جستجوگری علمی و تحلیل اتفاقاتی که در هر مرحله رخ می دهد.

آموزش مبتنی بر جستجو گری شامل پنج بخش اصلی است: در مرحله اول دانش آموز با یک سوال علمی، یک اتفاق یا یک پدیده درگیر می شود و در مورد آن کنجکاوی می کند. در مرحله دوم به پیش بینی یا فرضیه سازی می پردازد و با انجام یک سری فعالیت عملی سعی می کند تا مساله را بهتر بفهمد. در مرحله سوم به تعبیر داده ها و تجزیه و تحلیل ایده های داده شده در مورد مساله خواهد پرداخت و در مرحله چهارم سعی می کند که از آنچه فرا گرفته، برای حل مسائل نو در یک محیط جدید استفاده کند و در مرحله پنجم باید بتواند آنچه را یادگرفته و روش یادگیری خود را ارزیابی کند.

دانش آموزی که برای مدت طولانی تحت آموزش مبتنی بر جستجوگری قرار گرفته است قادر خواهد بود:

• نسبت به محیط اطراف خود کنجکاوی نشان دهد.
• برای درک بهتر یک پدیده به مشاهده دقیق بپردازد.
• کنجکاوی خود را به صورت یک سری سوال مطرح کند.
• سعی کند بین دانشی که فراگرفته و سوالات پیش آمده، ارتباط منطقی برقرار کند.
• برای برطرف کردن تضادهای احتمالی پیش آمده بین این سوالات و دانش قبلی خود میل به یادگیری بیشتر پیدا کند.
• برای توجیه سوالاتی که برایش پیش می آید، فرضیه سازی یا پیش بینی کند.
• بین فرضیه ساخته شده و نتیجه گیری علمی تفاوت قائل شود.
• برای آنچه مشاهده می کند، توجیه منطقی بیاورد.
• برای بررسی یک پیش بینی یا سوال پژوهشی به جمع آوری داده بپردازد.
• برای توضیح یک پدیده آن را به چیزهای ساده تری تشبیه کند (یعنی مدل سازی کند)
• توضیحات خود را واضح بیان کند.
• در شرایط جدید برای حل مسائل پیش آمده، توانایی ها و دانشی را که به دست آورده، به کار گیرد .
• آنچه انجام داده را ارزیابی می کند و برای بهبود آن در کارهای بعدی راه حل ارائه می کند
• آنچه را یادگرفته است، ارزیابی کند .
• چگونگی یادگیری خود را ارزیابی کند .

بعد از گذراندن این برنامه آموزشی دو توانایی زیر در دبیران ایجاد خواهد شد:

• آنها باید بتوانند یک پروژه دانش آموزی را هدایت کنند و در جزییات انجام کار به دانش آموزان مشاوره دهند.
• آنها باید قادر باشند اتفاقات یا فرآیند آموزشی را که در حین یک پروژه دانش آموزی اتفاق می افتد، تحلیل کنند و پی آمدهای چنین آموزشی را درک کنند.